een scheiding heeft veel verandering voor de ouders maar zeker ook voor de kinderen van het koppel. Het is in zekere zin ook een rouwproces dat dus tijd nodig heeft. Ouders willen altijd het beste voor hun kinderen en ze willen dus ook dat de ontwikkeling van hun eigen kinderen niet geschaad wordt. Maar dat beslissen ze zelf.
Het is belangrijk dat de ouders elkaar respecteren en gelukkig zijn als het kind zich amuseert. Geef het kind ook genoeg ruimte om zijn gevoelens te uiten. Leg daarom goed uit aan het kind dat het geen schuld heeft en dat mama en papa uit elkaar gaan omdat het niet meer lukt.
Kinderen zitten met veel vragen en geven dan ook zich zelf de schuld, dit is niet zo. Ouders moeten zeker benadrukken dat zij onschuldig zijn. Maar ook dat het nooit meer goed komt tussen mama en papa, de scheiding is definitief. Maar ook dat hun ouders, voor altijd hun ouders zullen blijven en het kind graag zullen blijven zien.
De ouders onderling moeten zich ook gedragen als volwassen mensen. Ze mogen het kind geen slechte dingen aanpraten over de andere ouder. Ze mogen het kind niet voor de keuze stellen te kiezen tussen een van de ouders. Het is ook niet de bedoeling dat er een race ontstaat om de beste ouder te zijn. Het interesseert de kinderen ook niet wie schuldig is en wie niet of wie gelijk heeft en wie niet.Een scheiding hoeft niet altijd negatief te zijn. Het is wel belangrijk dat de ouders er op een gezonde en verstandige manier mee omgaan. Tenslotte mag de ontwikkeling van het kind hier niet onder mag leiden.
Ik vind het wel jammer als ouders zich erg vijandig opstellen en het kind eerder gebruiken.
