Op deze pagina zal u mijn visie vinden over mens en samenleving. Wat kenmerkt onze samenleving? Hoe omschrijf ik onze samenleving? Vind ik dit positief of negatief?
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Wat kenmerkt onze samenleving?
In de les bracht ik een telefoon mee om aan te tonen dat vandaag bijna alles rond technologie draait.
Je wil even kijken hoe het met jouw vrienden gaat? Je kijkt op Facebook met jouw smartphone, ipad of laptop.
Jouw schoenen zijn kapot, je hebt geen tijd om dit weekend om nieuwe schoenen te gaan, je besteld gewoon schoenen via internet. Binnen 3-4 werkdagen heb je nieuwe schoenen. Je kan zelf al jouw boodschappen doen via het internet.
Wanneer je op straat loopt of de bus/trein neemt, zie je overal mensen met hun telefoon, ipad's of zelfs laptops.
We kunnen de technologie gewoon niet meer wegdenken.
We hebben ze ook nodig, maar ik denk dat de mensen vandaag veel asocialer geworden zijn dan vroeger. Mensen praten veel meer via internet en sms en wanneer ze de persoon in het echt zien weten ze niet meer wat ze moeten zeggen.
Er was ook iemand die een wekker meebracht en aangaf dat we eigenlijk nooit meer tijd hebben voor iets. Wanneer iemand ons iets vraagt hebben we geen tijd of moeten we weg. Wij zijn zo vastgebonden aan de tijd. Ik ga daar zeker mee akkoord, maar ik vind het niet positief.
Ik vind het jammer, wanneer ik klein was hing ik vaak met mijn ouders in het bos wandelen en dan had niemand een telefoon of horloge mee. We konden wel uren in het bos spelen. Nu gebeurt dit nog zelden. Om al onze agenda's samen te krijgen en een plaatsje te vinden wordt het zeer moeilijk.
Geld is ook iets dat ons kenmerkt, in deze samenleving kan niets doen zonder geld.
Wil je jezelf verplaatsen? Het kan gratis te voet, maar anders moet je betalen.
Voor eten moet je betalen, daar kan ik nog inkomen, maar ik vind het erg overdreven dat we moeten betalen wanneer we in een winkelcentrum naar het toilet moeten.
Alles wordt ook duurder.. Wanneer ik vader hoor vertellen dat een brood vroeger 20 frank kost, kan ik dat niet begrijpen.
Mensen leven langer door de betere hulpmiddelen en jonge mensen krijgen kinderen. Er zijn te veel mensen en de plaats voor productie gaat omlaag door de overbevolking. De prijzen moeten wel omhoog gaan.
De westerse wereld wordt als maar meer een multiculturele samenleving.
Sinds enkele jaren komen er meer en meer mensen van andere landen en culturen naar Europa.
Er zijn ook mensen die van hieruit naar andere landen gaan om de cultuur te ervaren en die dan meebrengen naar hier.
Ik vind het zeker niet negatief dat dit gebeurt. Zo leren wij ook nieuwen, spannende rituelen en producten kennen. Want spaghetti komt uit Italië, maar is een van onze lievelingsgerechten dat misschien wel wekelijks op het menu staat. Denk maar aan de pita zaken en de vele Chinese restaurants.
Ik vind het wel jammer dat deze mensen niet altijd geaccepteerd worden door onze samenleving. Ze zien deze mensen vaak als buitenstaanders, maar eigenlijk zijn ze ook gewoon 'mens' zoals wij.
Tijdens de les was er een discussie met iemand die haar afvroeg waarom wij het een multiculturele samenleving noemen en niet gewoon een culturele samenleving.
Ik vind dat we het zo nog niet kunnen noemen, omdat hun cultuur niet dezelfde is als de onze. Er blijven verschillen. Er zijn al veel invloeden van andere culturen, naar onze cultuur gekomen, maar de echte rituelen die zij uitvoeren. Dat hebben wij niet, er blijven verschillen. Wie weet, binnen enkele jaren kan ik het een culturele samenleving noemen, maar nu blijft het voor mij een multiculturele samenleving.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Uiteenzetting van prof. Dirk Dewachter
De uiteenzetting start bij het boek dat Prof. Dirk Dewachter heeft geschreven: 'Borderline Time'. Hij heeft enkele kenmerken van deze persoonlijkheidsstroornis: Verlatingsangst, agressief, emotioneel en rationeel labiel, niet meer weten wie je bent, impulsief, chronisch gevoel van leegte, op zoek gaan naar kicks.
Ik zocht even op een andere site op wat Borderline nu juist is, zodat ik de uiteenzetting beter begrijp. Ik kwam terecht op deze site: (http://www.geestelijkgezondvlaanderen.be/borderline) Het komt inderdaad overeen met wat Prof. Dirk Dewachter zegt.
Deze professor beweerd dat we allemaal wel eens te maken hebben met deze kenmerken, dus kunnen we stellen dat we allemaal wel een aan Borderline leiden.
Ik ga hier wel mee akkoord, iedereen heeft wel eens het gevoel dat hij alleen is of alleen wordt gelaten. Wij zijn soms ook impulsief of agressief met reacties of gedragingen naar anderen toe.
De professor zegt erna nog dat we allemaal een masker ophouden en vaak twijfelen aan onze eigen identiteit. Daar ga ik ook mee akkoord. Wie zijn we, wat betekenen we voor anderen? Ben ik wel goed bezig? Is het mijn fout dat het misliep?
We vertonnen vooral deze kenmerken wanneer iets misloopt. Dit merk ik ook bij mezelf. Wanneer alles goed gaat op lichamelijk, geestelijk en sociaal vlak is er niets aan de hand en heb ik een gelukkig leven. Maar wanneer het eens minder gaat kan ik agressief, emotioneel en impulsief voelen. Ik krijg dan ook vaak het gevoel dat ik er alleen voor sta, en daardoor twijfel je automatisch aan jouw eigen identiteit.
Prof. De Wachter geeft ook aan dat we ons in deze geluksmaatschappij niet slecht mogen voelen. Alles moet altijd fantastisch zijn. Maar de realiteit is anders. Als we allen eens nadenken over wanneer we ons de laatste keer ongelukkig voelden. Denk ik dat velen niet verder zullen geraken dan deze maand, ondanks de feestdagen. En wanneer we ons dan ongelukkig voelen, vinden we het moeilijk om dit naar buiten te brengen. We durven niet omdat mensen het overroepen, onnozel zouden vinden. Veel komt dan de reactie: 'Zeg doe eens niet zo flauw, dat komt wel weer goed.' of 'Komaan wees eens niet zo negatief, wat krijg jij nu.' Soms hebben we het eens nodig om ongelukkig te zijn en vaak staan we er dan alleen voor. Het is belangrijk dat we op zo een momenten een persoon hebben waar we bij terecht kunnen: mama, vriendin, partner,.. Die even luister, begrip op brengt en samen zoekt naar een oplossing.
'We zijn in een oeverloze magma van zijn terechtgekomen. Met de keuzestress bij jongeren: Ik had hier nog nooit bij stil gestaan, maar wat ze zeggen klopt. We worden verplicht om keuzes te maken, iedere dag. het kan van kleine keuzes gaan: wanneer sta ik op, wat wil ik eten, wat trek ik vandaag aan. Tot grote beslissingen: welke studierichting wil ik volgen, wat kies ik als beeld, muziek activiteit passend bij het thema, stoot ik mij af van mijn familie waar ik al lang problemen mee heb of niet?
Er is meer agressie in de maatschappij omdat we niet ongelukkig willen zijn. De professor geeft aan dat we meer frustratie hebben omdat we niet weg kunnen met de dingen die niet lukken. Dit stapelt zich op en dat uit zich in een plotse agressieve bui uit. Ik ga daarmee akkoord, zoals ik al gezegd heb merk ik dat bij mezelf ook. Wanneer iets minder gaat of niet lukt zoals ik wil, uit ik dat in impulsieve, soms agressieve manier. Want alles moet goed en gelukkig zijn volgens onze samenleving.
De conclusie is dat we er zelf iets moeten aan doen, dat vind ik ook.
Ik vind dat we allereerst moeten beginnen bij onszelf en de naaste omgeving. Weet dat het niet fout is om eens ongelukkig te zijn en wanneer iemand in je omgeving ongelukkig is, luister, heb begrip en help. Laat je niet onderdrukken door mensen die jouw ongelukkigheid overdreven vinden.
Iedereen mag wel eens ongelukkig zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten